Tagarchief: dans

Dansen voor een goede gezondheid

dansen-op-een-strandfeest

Gooi los die heupen! Dansen heeft namelijk flink wat voordelen voor de gezondheid. Je kúnt je meteen inschrijven voor een les, maar al swingend de woonkamer door kan ook. 

Goede work-out

Wil je je kracht, flexibiliteit, uithoudingsvermogen en balans verbeteren? Dans dan regelmatig. Jong én oud zien al verbetering van hun conditie na een paar sessies. Mooi meegenomen: je verbrandt er ook behoorlijk wat calorieën mee, zo’n 250 tot 400 kcal per uur.

Goed voor gezondheid

Dansen doet ook je gezondheid goed. Het versterkt de spieren, zorgt voor een goede bloedsomloop, verlaagt de bloeddruk en vermindert stress. Door de gewichtdragende oefeningen – je botten ondersteunen je gewicht – bij dans, verhoogt ook je botdichtheid en vermindert het risico op osteoporose.

Goed voor de brein

Dansen heeft ook een positief effect op de hersens. Uit onderzoek van het Albert Einstein College of Medicine blijkt dat dansen de beste oefening is om de cognitieve vaardigheden te verbeteren, ongeacht de leeftijd. Voor het onderzoek werden de hersenfuncties van ouderen onder de loep genomen. 76 procent van de deelnemers die vaak dansten, vertoonden minder tekenen van dementie, vergeleken met personen die kruiswoordpuzzels invullen en veel lezen.

Goed voor je liefdesleven

Wil je je relatie een boost geven? Ga dan samen op dansles. Als je danst maak je contact met elkaar en communiceer je ook. Vooral als er spanning tussen jou en je partner is, kan de verbinding die je hebt tijdens het dansen helpen om je weer een stel te voelen. De fysieke communicatie kan eveneens een springplank zijn naar een betere verbale communicatie.

Gelukkig

Voel je je een beetje down? Ga dansen! Door te dansen wordt er endorfine – de zogenaamde feelgoodstoffen in het lichaam – aangemaakt. Je stemming wordt meteen beter en het risico op een depressie vermindert.

 

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Tap dansen weer helemaal hot!

tapdanceDe geschiedenis van tapdans 

Wie tapdance zegt, denkt onmiddellijk aan Fred Astaire, Gene Kelly, Ginger Rogers, de vaandeldragers van de Amerikaanse Hollywood tapdans. Maar wat weinigen weten is dat tapdans ontstaan is uit de versmelting van verschillende culturen. De oorsprong ervan vind je  in de Engelse klompendans,  Afrikaanse rituele dansen en de Ierse jig. Het tapdansen zoals wij het nu kennen, zag en hoorde je voor het eerst in de Newyorkse gemengde ghetto’s, waar Ieren en zwarten lief en leed deelden.

De immigratie van de Amerikaanse pioniers uit Engeland en Ierland en de gedwongen overtocht van Afrikaanse slaven, bracht deze verschillende volkeren samen op de plantages van het zuiden. Iedereen bracht zijn eigen muziek en dansen mee. Voor de Europeanen waren dat ingewikkelde benen- en voetenbewegingen. De Afrikanen dansten op platte voeten en bewogen hun hele lichaam op het ritme van de trommels.
In het begin van de 19de eeuw is er een nieuwe grote golf van immigratie van Ieren/Britten die de honger in hun land ontvluchtten, en zij kwamen in de Amerikaanse grootsteden in dezelfde wijken terecht als de bevrijdde Afrikaanse slaven. De Ieren brachten hun kennis van klompendansen (clogs) mee en dit werd driftig gecombineerd met de Afrikaanse ritmes.
Zo ontstond uit deze mengelmoes van culturen de tapdans van de straten en pleinen en die evolueerde, met de hulp van een snuifje zwarte jazzmuziek, van hip straatamusement naar een podiumkunst. Er waren de minstrel shows, de vaudeville en tenslotte de musicals. Deze shows waren vele jaren lang een exclusief blank gebeuren: blanke artiesten, blank publiek. Pas rond 1920 kregen zwarte tapdansers mondjesmaat een kans in the showbizz.

Op het einde van de eerste wereldoorlog kende de jazzmuziek een hoogtepunt en dat opende nieuwe perspectieven voor de tapdance.
Er vormden zich twee richtingen in het tapdansen: de dansers in de musicalstijl, en de Hoofers die meer belang hechtten aan het ritmische aspect en zichzelf als muzikanten beschouwden. De “swing” deed zijn intrede. In de jaren ’20 tot ’40 bloeide de tapdans als nooit tevoren. Tapdans ontbrak in geen enkele musical of show. De Cotton Club en de Hoofer Club openden hun deuren en bedienden hoofdzakelijk het zwarte publiek. Fred Astaire, Ginger Rogers en Gene Kelly waren de grote vedetten op het witte doek.

Naarmate nieuwe muziekstijlen op de markt kwamen, ontwikkelden zich ook nieuwe tapdansstijlen : de tap-charleston, rhythm tap (veelvuldig gebruik van hielen), improvisatie.
Tijdens de grote bloei van de rock & roll en de jazzdance verdween tapdans voor een aantal decennia naar de achtergrond.

De laatste 20 jaar is tapdans weer “hot” onder invloed van persoonlijkheden als Gregory Hines, de Tapdogs , Savion Glover, Camut band, Peter Kuit en anderen, die erin slaagden nieuwe impulsen aan de tapdance te geven. Ook het succes van de show Riverdance en Michael Flatley hebben ertoe bijgedragen dat tapdans weer in de belangstelling staat.
Het niveau van tapdans is geëvolueerd naar een duizelingwekkend niveau van snelheid en  ritmisch spel. Tegenwoordig wordt er op alle soorten muziek gedanst: jazz, funk, latin, hiphop, rap…

Tapdans is zijn plaats aan het heroveren in de podiumkunsten!

Bij Yurtlife vanaf 31 augustus 16.00-17.00 uur vanaf 7 jaar. Informatie bij Susanna Kranenburg van Balletstudio Danzin, telnr:06-55970350

 

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Kom Tot Jezelf!